Wat betekent het eigenlijk: een klas in eigen kracht zetten?

We gebruiken het vaak: “leerlingen in hun kracht zetten.” Maar wat betekent dat nou echt in de context van een klas?

Een klas in eigen kracht zetten betekent dat leerlingen verantwoordelijkheid leren nemen voor zichzelf én voor elkaar. Het gaat niet alleen om individuele autonomie, maar juist om de kracht van de groep als geheel. Denk aan: samen doelen stellen, elkaar helpen, fouten durven maken en trots zijn op wie je bent – binnen een veilige, gedragen sfeer.

Kracht is niet hetzelfde als presteren

Belangrijk: kracht gaat niet over wie het hardst werkt of de hoogste cijfers haalt. Het gaat over eigenaarschap, vertrouwen, verbondenheid en motivatie. In een klas die in eigen kracht staat, voelen leerlingen zich gezien en gehoord. Ze weten dat hun bijdrage ertoe doet. En dat begint bij hoe jij de ruimte schept waarin zij die kracht mogen ontdekken.

Gerelateerde begrippen: groepsdynamiek, sociaal-emotionele ontwikkeling, eigenaarschap, autonomie, weerbaarheid, zelfregulatie.

Zo werkt het in de praktijk: van loslaten naar laten groeien

Je klas in eigen kracht zetten klinkt mooi – maar hoe ziet dat eruit op maandagochtend, als de energie zakt of er gedoe ontstaat? Hieronder delen we inzichten uit de praktijk, tips van experts en voorbeelden van wat werkt (en wat niet).

Begin bij veiligheid: zonder grond geen groei

Voordat een kind verantwoordelijkheid kan nemen, moet het zich veilig voelen. Psychologische veiligheid is de voedingsbodem voor elke stap richting zelfstandigheid. Dat betekent: weten dat je fouten mag maken. Dat je erbij hoort. Dat je stem telt.

Wat werkt:

• Check-in momenten: een rondje “Hoe zit je erbij?” met duimpjes of kleuren.
• Heldere groepsafspraken die samen zijn opgesteld.
• Erkenning geven aan emoties, ook als ze lastig zijn.

Wat niet werkt:

• Autonomie geven zonder structuur.
• Verwachten dat leerlingen alles zelf doen zonder begeleiding.
• Onveilig gedrag negeren in naam van ‘zelf verantwoordelijkheid nemen’.

Wanneer leerlingen mogen meedenken over hoe de groep functioneert, ontstaat er eigenaarschap. En eigenaarschap voedt kracht. Laat leerlingen meebeslissen over werkvormen, klassenregels of hoe een lesdag eruitziet.

Voorbeelden:

• Maak samen een ‘krachtposter’: waar zijn wij goed in als klas? Wat willen we versterken?
• Laat leerlingen zelf oplossingen bedenken bij problemen (“Wat kunnen wij doen als het rumoerig wordt?”).
• Introduceer een ‘hulpkaart’ voor leerlingen die iets willen vragen of aangeven – zonder het meteen aan jou te richten.

“Toen ik stopte met alles zelf te regelen en leerlingen ging uitnodigen om mee te denken, veranderde er iets,” vertelt Marleen, leerkracht groep 7. “Ze namen meer verantwoordelijkheid én gingen elkaar helpen.”

Geef ruimte om te oefenen – ook als het misgaat

In eigen kracht staan betekent oefenen, uitproberen, vallen en opstaan. Dat kan niet zonder ruimte om te leren van fouten. Hier komt jouw rol als begeleider naar voren: jij bent niet de oplosser, maar de spiegel en richtingwijzer.

Praktisch:

• Laat leerlingen groepsrollen vervullen (bijv. dagvoorzitter, sfeerbewaker).
• Gebruik reflectiemomenten: “Wat ging goed? Wat willen we anders?”
• Reageer op mislukte pogingen met nieuwsgierigheid: “Wat gebeurde er? Wat leer je hiervan?”

Kleine rituelen, grote impact

Vergeet de kracht van rituelen niet. Terugkerende, betekenisvolle momenten geven houvast én verbondenheid. Denk aan een wekelijks complimentenrondje, een samenwerkingsspel of een klassencirkel aan het begin van de dag.

Rituelen die kracht versterken:

• “Ster van de week” waarbij elke leerling een keer in het zonnetje wordt gezet.
• Dagelijks ‘groeimoment’ waarin leerlingen iets delen wat ze geleerd of geprobeerd hebben.
• Groepsdoelen op het bord die samen worden opgesteld en afgevinkt.

Verder lezen: hier vind je meer inspiratie

Wil je hier dieper op ingaan of praktische handvatten voor jouw klas? Dan zijn deze blogs en pagina’s interessant:

• Hoe groepsbinding het klassenklimaat positief verandert – en wat jij als leerkracht kunt doen! Meer inzicht in hoe klassen dynamiek werkt en hoe je het kan versterken.

• De pagina over onze werkwijze in het onderwijs biedt ook een breder overzicht van hoe wij scholen begeleiden bij groepsontwikkeling.

Reflectie: Het hoeft niet allemaal van jou te komen

We zijn gewend om veel op te vangen als leerkracht. Om orde te houden, rust te brengen, conflicten op te lossen. Maar wat als je dat niet allemaal meer zelf hoeft te doen? Wat als jouw klas het ook kan, als je ze de ruimte en het vertrouwen geeft? 

Vraag aan jou:
Welke kleine verandering kun jij morgen proberen om de klas een stukje meer in eigen kracht te zetten?

Bijvoorbeeld:

• Begin de dag met een gezamenlijke check-in.
• Laat de klas meedenken over een regel die jullie willen aanscherpen.
• Geef een leerling de ruimte om iets uit te leggen aan een ander.

Soms loopt het anders dan gepland. Een onverwachte wending of een situatie die je als leerkracht als een hindernis ziet, kan het strakke schema doorbreken. Maar juist dán liggen er waardevolle oefenmomenten voor het oprapen. Door het schema soms wat losser te hanteren en niet overal meteen een oplossing voor te bedenken, ontstaat er ruimte voor situaties die lijken op het ‘echte’ leven. En daarin schuilen leerervaringen die je niet had kunnen plannen.

Laat het idee los dat je alles moet gladstrijken voor je leerlingen. Stop met ‘curlen’. Laat het leven het lokaal binnenkomen. Juist dan komt de kracht van de klas tot bloei!

In onze trainingen besteden we hier uitgebreid aandacht aan – vanuit de overtuiging dat kinderen pas echt leren floreren als ze mogen groeien binnen verbinding én verantwoordelijkheid.

Wanneer zelfs het kopieerapparaat te veel is

Het is de laatste week voor de zomervakantie. Je bent moe. De kinderen zijn onrustig, de agenda puilt uit met eindrapporten, afscheidscadeaus, oudergesprekken en nog even snel een musical in elkaar zetten. Je staat bij het kopieerapparaat en merkt dat je bijna uit je vel springt omdat het voor de derde keer vastloopt. Je weet: ik heb vakantie nodig. Maar hoe ontspan je als je hoofd nog overloopt?

Veel leerkrachten herkennen dit moment. Je sleept jezelf naar de finish, in plaats van met een gevoel van voldoening af te sluiten. In deze blog ontdek je hoe je als leerkracht bewust toewerkt naar rust, zodat je vakantie écht een moment van herstel wordt – en geen crash.

Wat is hier eigenlijk aan de hand?

De spanning van het schooljaar loslaten kost tijd

Wat veel mensen vergeten: de overgang van schooljaar naar zomervakantie is niet alleen fysiek, maar ook mentaal intensief. Als leerkracht draag je maandenlang verantwoordelijkheid, structuur en zorg. Je staat ‘aan’ voor de klas, voor collega’s, voor ouders. Zodra de vakantie aanbreekt, wil je ontspannen – maar je lijf en hoofd kunnen die knop niet zomaar omzetten.

Van stress naar herstel: het belang van ontlaadtijd

Volgens psychologen duurt het gemiddeld 7 tot 10 dagen voordat iemand echt tot rust komt na een intensieve werkperiode. Leerkrachten slaan die fase vaak over. Ze gaan van ‘volle vaart’ naar ‘vakantiestand’ zonder tussenfase. Dat maakt dat je aan het begin van de vakantie vaak juist vermoeider bent, of onrustig blijft malen.

Herstel vraagt voorbereiding.

Als je geen ruimte maakt om af te bouwen, kun je ook niet echt opladen.

Zo werkt het in de praktijk

1. Bouw de laatste weken bewust af

Laat het idee los dat je tot de laatste dag alles ‘af’ moet hebben. Werk toe naar een natuurlijke afsluiting.

Praktische tips:

• Zet de laatste 2 weken in als ‘overdrachtsperiode’ i.p.v. ‘alles af krijgen’.
• Plan geen grote nieuwe projecten meer.
• Geef jezelf dagelijks een reflectiemoment: wat kan ik vandaag loslaten?

2. Herken je stress-signalen en neem micropauzes

Leerkrachten negeren vaak hun eigen signalen. Je zet door – want ‘de kinderen hebben je nodig’. Maar door korte pauzes in te lassen, help je je zenuwstelsel af te bouwen.

Herken je dit?

• Je wordt prikkelbaarder, vergeetachtiger of vermijdt contact.
• Je piekert ‘s avonds over kleine dingen (de gymles, een oudermail).
• Je voelt je schuldig als je even niets doet.

Micropauzes kunnen zijn:

• 3 minuten buiten staan en bewust ademen.
• Eén kop thee drinken zonder scherm.
• Een korte bodyscan doen tussen twee lessen.

3. Sluit het jaar persoonlijk af

Veel leerkrachten vergeten zichzelf te erkennen. Terwijl afsluiten en vieren cruciaal zijn voor je werkplezier.

Voorbeelden uit de praktijk:

• Laat je leerlingen een briefje schrijven met wat ze van jou geleerd hebben.
• Schrijf zelf 3 dingen op waar je trots op bent van dit schooljaar.
• Deel een dankwoord met collega’s of ouders.

Afsluiten is niet hetzelfde als afronden.

Een persoonlijke afsluiting geeft je brein het signaal: het is goed zo.

4. Maak een overgangsritueel naar vakantie

Een ritueel helpt om symbolisch de werkmodus los te laten. Dit kan simpel zijn, maar krachtig.

Ideeën voor een overgangsritueel:

• Wandel direct na de laatste schooldag een uur in stilte.
• Verbrand (of verscheur) je to-do lijst.
• Zet een intentie op papier: “In deze vakantie geef ik mezelf toestemming om…”

Wat niet werkt: jezelf forceren tot rust

Sommige strategieën lijken helpend, maar hebben het tegenovergestelde effect:

• 📵 Alles meteen willen afsluiten (mails, appgroepen, administratie)
• 🧼 De vakantie starten met grote klussen thuis
• 📅 De hele vakantie vol plannen om ‘eruit te halen wat erin zit’

Rust ontstaat niet door controle, maar door vertrouwen. Je hoeft niets te bewijzen.

Verder lezen

Wil je meer inspiratie over werkdruk, ontspanning en herstel?

👉 Zo voorkom je een after-school crash – Hoe je je energie behoudt in drukke periodes
👉 Werkdruk of bezieling? – Herken het verschil en maak andere keuzes
👉 Rituelen in de klas – Kleine gewoontes die rust en verbondenheid brengen

Bij de Intraverte Academie ontwikkelen we samen met leerkrachten tools en trainingen die aansluiten bij jouw ritme en behoeften.

Reflectie: wat gun jij jezelf deze zomer?

Bij Intraverte geloven we dat je als leerkracht pas écht het verschil maakt als je goed voor jezelf zorgt. Ontspannen de vakantie ingaan begint niet bij de eerste vrije dag, maar bij het erkennen van je eigen behoeften.

Wat heb jij nodig om af te schakelen?

Wat mag je loslaten?

Waar wil je ruimte voor maken?

Gun jezelf een bewuste overgang. Niet perfect, wel met aandacht. In onze trajecten begeleiden we leerkrachten bij het herstellen van hun balans – niet alleen in de vakantie, maar het hele jaar door.

De visie van de school. Je vindt ‘m op de website, in het schoolplan, misschien zelfs op een poster in de personeelskamer. Maar hoe vaak neem je de tijd om erbij stil te staan? En belangrijker nog: leef je hem ook echt?

Te vaak blijft een schoolvisie iets abstracts. Mooi verwoord, ambitieus geformuleerd, maar moeilijk tastbaar in de hectiek van alledag. En toch ligt daar de sleutel: in hoe jij als team en als leerkracht keuzes maakt, gesprekken voert, je dag begint – dáár wordt duidelijk of de visie meer is dan papier.

Dit artikel helpt je om als team én individueel de visie levend te houden. Niet als extra taak, maar als bron van richting, energie en verbinding.

Wat is een schoolvisie eigenlijk – en waarom is het zo belangrijk om hem vast te houden?

Een visie beschrijft waar je als school voor staat en waar je naartoe wilt. Het is geen stappenplan, geen to-do-lijst, maar een kompas. Denk aan uitspraken als:

• “Wij willen dat elk kind zijn talenten ontdekt en ontwikkelt.”
• “Wij geloven in eigenaarschap van leren.”
• “Wij creëren een veilige omgeving waarin kinderen zichzelf mogen zijn.”

Een goede visie geeft houvast bij keuzes: didactisch, pedagogisch én organisatorisch. Het helpt bij het beantwoorden van vragen als:

• Past deze aanpak bij wat wij belangrijk vinden?
• Wat vraagt deze verandering van ons als team?
• Hoe zorgen we dat we als professionals dezelfde taal blijven spreken?

Een visie vast blijven houden is geen kwestie van kopiëren en herhalen, maar van doorleven. Het vraagt dat je met regelmaat even omhoogkijkt van je dagtaken en jezelf afvraagt: Draagt dit wat ik nu doe bij aan het grotere geheel?

In de praktijk: zo houd je de visie levend in je team

Een visie is iets collectiefs. Samen zorg je ervoor dat het verhaal dat jullie als school willen vertellen ook echt verteld en beleefd wordt. Een paar praktijkgerichte manieren om dat te doen:

1. Start het schooljaar met een gezamenlijke herijking

Neem in de eerste studiedag of teamvergadering niet alleen praktische zaken door, maar sta stil bij de visie. Niet door het document op te lezen, maar door vragen te stellen als:

• Waar zagen we onze visie afgelopen jaar in actie?
• Wanneer weken we ervan af, en waarom?
• Wat willen we dit jaar bewust vasthouden of versterken?

Laat collega’s voorbeelden delen. Gebruik post-its, gesprekken of zelfs creatieve werkvormen. Dit is hét moment om opnieuw verbinding te maken met het waarom van jullie werk.

2. Gebruik de visie als toetssteen bij besluiten

Een concreet voorbeeld: je overweegt een nieuwe methode of een andere manier van oudercommunicatie. Vraag dan expliciet: past dit bij onze visie?

Laat de visie niet alleen meewegen, maar wees er transparant over in het besluitvormingsproces. Zo laat je zien dat het geen losse woorden zijn, maar echt richtinggevend.

3. Maak het zichtbaar in je schoolgebouw

Zorg dat de visie niet alleen in documenten leeft, maar ook in de fysieke ruimte. Denk aan:

• Quotes uit jullie visie op muren of deuren
• Fotowanden met voorbeelden van visie in actie
• Leerlingen die in eigen woorden vertellen wat de school belangrijk vindt

Een schoolgebouw dat je visie ademt, herinnert je er elke dag aan.

4. Plan terugkerende ‘visiegesprekken’

Organiseer elk kwartaal een moment waarop teamleden hun successen, twijfels en vragen rond de visie delen. Geen lange vergaderingen, maar korte, krachtige uitwisselingen. Denk aan formats als:

• “Een moment waarop ik trots was dat we onze visie leefden…”
• “Een situatie waarin ik twijfelde hoe ik onze visie moest vertalen…”

Deze gesprekken zorgen voor verdieping, eigenaarschap en gezamenlijke taal.

In de praktijk: zo houd je de visie vast als individuele leerkracht

Naast het teamverhaal, speelt de leerkracht een sleutelrol. Jij bent degene die de visie elke dag vertaalt naar interactie, instructie, sfeer en structuur in je groep. Hoe je dat doet?

1. Formuleer je eigen ‘mini-visie’ op basis van de schoolvisie

            Neem de schoolvisie en vertaal die naar iets persoonlijks. Wat betekent het voor jou als leerkracht? Bijvoorbeeld:

• “Ik wil dat elk kind zich gezien en veilig voelt in mijn klas.”
• “Ik wil dat kinderen eigenaarschap ervaren over hun leerproces.”

            Schrijf het op. Hang het in je lade, je planner, je lokaal. Het helpt je om in hectiek en drukte terug te grijpen op wat voor jou telt.

2. Gebruik de visie bij het stellen van doelen

            Of je nu werkt met kindgesprekken, groepsplannen of lesvoorbereiding: koppel je doelen aan de visie. Stel jezelf vragen als:

• Draagt dit doel bij aan wat wij belangrijk vinden?
• Hoe sluit dit aan bij het idee van veiligheid, eigenaarschap of talentontwikkeling?

            Zo voorkom je dat je verdwaalt in losse to-do’s en houd je de grote lijn vast.

3. Laat het je toetssteen zijn bij dilemma’s

            Elke leerkracht komt in situaties waarin je moet kiezen: geef ik dat ene kind nu extra ruimte of houd ik vast aan de structuur? Spreek ik dit gedrag aan of laat ik het gaan?

            In zulke momenten kan de visie je kompas zijn. Vraag jezelf: Wat zou onze visie hierover zeggen? De keuze is daarmee niet per se makkelijker, maar wel bewuster en beter onderbouwd.

4. Bespreek het met collega’s

           Zoek bewust momenten op om met collega’s te reflecteren op de visie. Bijvoorbeeld tijdens intervisie, kindbesprekingen of informele koffiemomenten. Vragen die kunnen helpen:

• “Wat heb jij deze week gedaan dat bijdroeg aan onze visie?”
• “Waar liep je tegenaan en wat zegt dat over hoe we de visie (niet) vormgeven?”

Zo versterk je samen de professionele cultuur én houd je elkaar scherp en geïnspireerd.

Verder lezen en verdiepen

Wil je verder aan de slag met visie-gericht werken? Dan zijn dit waardevolle bronnen:

• Simon Sinek – Start with Why: over het belang van een gedeeld doel.
• Luc Stevens – Leren zichtbaar maken: hoe visie en pedagogiek samenkomen.
• Pedagogisch tact (NIVOZ): praktische handvatten voor pedagogisch leiderschap, passend bij je visie.
• Inspirerende scholen (bijv. Agora, Jenaplan, of De Werkplaats): laat je inspireren door hoe zij visie vertalen naar praktijk.

Visie vraagt herhaling, herijking en hart

De visie van je school is geen eindpunt. Het is een uitnodiging tot voortdurende dialoog. Want een visie leeft alleen als jij haar leeft – in je keuzes, in je klas, in je manier van zijn.

Dat vraagt oefening. Soms verlies je ‘m even uit het oog. Soms schuurt het met wat haalbaar is. En juist dan is het waardevol om opnieuw het gesprek te voeren. Met jezelf, met je team.

Dus stel jezelf deze week eens de vraag:

👉 Wat deed ik vandaag dat past bij onze schoolvisie?

En morgen?

👉 Wat zou ik anders doen als ik onze visie echt als uitgangspunt neem?

Kleine stappen, grote impact.

Een klas vol moddermonsters (en één gelukkige juf)

Het is Modderdag. Op het plein staan bakken vol aarde, gieters met water, blote voeten in plassen. De kinderen glibberen, bouwen, stampen, lachen. Er ontstaat een modderrestaurant, een boomhutkasteel en een glijbaan van klei. Tussen alle blubber staat een leerkracht die glundert. “Ik heb ze zelden zó vrij en betrokken gezien.”

Modderdag lijkt op het eerste gezicht gewoon een feestje vol gesmeer. Maar wie verder kijkt, ziet diepe ontwikkeling. In deze blog ontdek je waarom Modderdag (elk jaar eind juni) niet alleen leuk is, maar ook fundamenteel voor de groei van kinderen – cognitief, motorisch, sociaal én emotioneel.

Wat is hier eigenlijk aan de hand?

Modder als leeromgeving

Modderdag is een jaarlijks internationaal initiatief (georganiseerd door IVN Natuureducatie) waarbij kinderen de kans krijgen om vrijuit met modder te spelen. Geen regels, geen leerdoelen – alleen water, aarde en verbeeldingskracht.

Modder is zintuiglijk materiaal.

Het nodigt uit tot ontdekken, voelen, creëren en verbinden. Wat gebeurt er tijdens Modderdag op ontwikkelingsniveau?

• Zintuiglijke integratie: Door te voelen, ruiken, zien en bewegen in de modder, verwerken kinderen prikkels beter. Essentieel voor o.a. concentratie en motoriek.

• Sensorisch zelfvertrouwen: Kinderen leren omgaan met ‘vieze’ sensaties, waardoor ze sterker worden in het reguleren van hun lichaam.

• Spelenderwijs leren: Modder is abstractloos. Hierdoor ontstaat ruimte voor verbeelding, taalontwikkeling, samenwerken en conflictoplossing.

• Zelfexpressie en autonomie: In de vrije ruimte van de modder ontdekken kinderen eigen ideeën, grenzen en voorkeuren.

Zo werkt het in de praktijk

1. Modder maakt los – letterlijk én figuurlijk

Kinderen die normaal terughoudend zijn in de klas, kunnen in modder opbloeien. Steeds vaker zijn kinderen niet meer gewend om vieze handen te (mogen) hebbenmaar vandaag scheppen ze enthousiast een ‘moddersoep’ voor andere klasgenoten.

“Doordat niemand iets ‘goed’ of ‘fout’ kan doen, durven kinderen veel meer!”

Tips uit de praktijk:

• Zet geen vaste doelen of taken. Laat het spel leidend zijn.

• Maak het veilig door duidelijke kaders: modder blijft buiten het gebouw, schone kleren klaar, slippers of blote voeten toegestaan.

• Laat kinderen zélf materiaal aandragen: bakjes, lepels, gieter, bloemen, takjes.

2. Spelen in de modder = werken aan zelfregulatie

Voor kinderen met hoge of sensorische verwerkingsproblemen is modder uitdagend – maar ook helend. Spelen met natte aarde stimuleert het proprioceptieve en tactiele systeem. Beide systemen zijn belangrijk voor lichaamsbesef en emotieregulatie.

Let op:

• Dwing kinderen niet om mee te doen.

• Stimuleer nieuwsgierigheid: “Wil je voelen hoe deze modder verschilt van die?”

• Bied variatie in texturen: droge aarde, natte klei, zandmodder, bladeren, etc.

3. Modder verbindt

Modderdag nodigt uit tot samen spelen zonder competitie. Er ontstaat natuurlijk overleg: “Wat bouwen we?” “Mag ik jouw lepel?” “Hoe maken we modder glibberiger?”
Er is ruimte voor ieder kind om mee te doen – ongeacht taalniveau, gedrag of vaardigheden.

Pedagogisch waardevol:

• Groepsprocessen ontstaan zonder inmenging van volwassenen.

• Kinderen helpen elkaar spontaan: “Ik hou wel de bak vast, jij giet.”

• Buitenruimte werkt anders prikkelend: een kind dat binnen druk is kan buiten juist helemaal stil opgaan in het modder beleven.

4. Wat niet werkt: te veel willen regisseren

Modderdag werkt juist omdat het ongestructureerd is. Soms willen teams er een thema of lesdoel aan koppelen, maar daarmee verlies je de kracht van het vrije spel. Ook opmerkingen als “Niet te vies worden” of “Doe voorzichtig” werken remmend.

• Alles tot in de puntjes willen organiseren (laat ruimte voor spontaniteit).

• Te snel ingrijpen als het ‘druk’ wordt – kinderen reguleren vaak zelf.

• Alleen focussen op het leuke plaatje voor de nieuwsbrief (laat het leerproces centraal staan).

5. Ook voor volwassenen een kans tot vertraging

Veel leerkrachten merken op Modderdag hoe heerlijk het is om zélf even uit het hoofd te gaan. Je hoeft niets te toetsen, bij te houden of aan te sturen. Alleen maar zijn, zien, genieten.

Verder lezen

Wil je meer weten over spelen, zintuiglijke prikkels en betekenisvolle ontwikkeling?

👉 Waarom buiten spelen onmisbaar is voor ontwikkeling en leren

Intraverte werkt dagelijks met kinderen die baat hebben bij meer voelend, ervarend en traag leren. Spel en beleving staan daarbij centraal.

Wat betekent modder voor jou als professional?

Modderdag is meer dan een leuke traditie. Het herinnert ons eraan hoe essentieel spelen, zintuigen en vrijheid zijn voor ontwikkeling. Niet alleen voor kinderen – ook voor volwassenen. Wat roept modder bij jou op?

• Mag het rommelig zijn?

• Mag leren ontstaan in het moment?

• Durf jij ook los te laten?

Bij de Intraverte Academie geloven we dat ontwikkeling begint bij vertragen, voelen en vertrouwen. Spel en lichaamsgerichte werkvormen helpen kinderen én professionals om in contact te komen met zichzelf en de ander.